YeniDoğan
-
Durum : Offline
Üyelik tarihi : Jun 2009
Yaş : 13
Cinsiyet : Bayan
Mesajlar : 996
Teşekkür Et 12
109 Konusuna 133 Teşekkür Almış
Puanlar 150.9
Seviye 4
Seviye Yuzdesi 50.66%
Haftalik Aktiflik 4.87%
109 Konusuna 133 Teşekkür Almış
Rep Puanı:2740
1.BÖLÜM:Yangın
Yanıyordum…Ormanın ortasında ateşler inde kavruluyordum.Kimse far etmemiş miydi bu yangını?Niye kendimin acı çığlıklarından başka bir ses duymuyordum?Tabi ya!Duyamıyordum.
Hayattan alacaklarım bitmemişti.Beni bu acımasız , dünya adlı işkence yuvasında yalnız bırakmış , savaşmam için bir sürü engel çıkartmıştı karşıma ve mutlu olanlara inat , dünyaya inat savaşmıştım bende..Bir gün mutluluğu tadacağımı bilerek..Ve şimdi benim savaşmama fırsat tanımadan , silip atıyordu yaşamdan..Mutluluğu tadamadan gidiyordum işte..Bi de tüm çektiğim acıları tekrar yaşatıyordu sanki!Dünya bu kadar acımasızsa , hayat bu kadar zorsa ve bana hiçbir şans bırakmıyorsa ne işim vardı burada?Niye var olmuştum?
Kimse bilmiyor muydu?Bu hayata nasıl başlarsan öyle bitirirsin , mutlu sonlar masallarda vardır ve bunun gibi..1-2 şanslı çıkmışsa şanssızların suçu ne?Hayat asla adi olmadı.Hah!Adi olmasını bekleyen kim zaten.Acılarla sarmalanmışken gelecek kimin umrunda?Öldüm işte gidiyorum..Bilmediğim SONSUZLUĞUMA..Ve.. her yer zifiri bir karanlığa bürünmüştü..
Ölüm bu kadar kolay mıydı?Boşuna mı katlanmıştım onca zorluğa?O sırada bir-iki kişinin sesinin duydum.Bilmeyeli baya da iyi duyuyormuşum.Bari bu tarafta bana iyi davransınlar de mi!!
Konuşmalar sanırsam benimle ilgiliydi.Çünkü burada benden başka kimse yoktu ki!
-Galiba o da bizim gibi olacak..
-Gerçekten çok şanslı ölebilirdi de…Eğer Cullen’ların bu bölgede tarama yaptığını bilmeseydik sonsuzluğumuz sona erebilirdi dostum..-ölmedim yani ha!Hey hayat beni bekle
-
-Tadı gerçekten çok güzeldi.O aceleyle neler oldu hatırlayamıyorum bile..Ama baksana güzel bir vampir olucak..-vampir mi?Onlar masallarda yok muydu ya!-
-Güzel mi?
-Ne?
-Oğlum gördüğüm en güzel vampir bu.Bende vampirlerin görme yetileri mükemmel sanardım.Hey dostum sende bi bozukluk var..Yoksa senin tadını beğenmeyip –sadece- ısırıp kaçtılar mı?Zehir yaramamış sana.
Bu sırada bir düşme sesi geldi.
-Tamam tamam kızma John.
-Acı çekmesine fırsat kalmadan bayıldı..Gerçek acıyı tatsaydı öldürmemiz için yalvarırdı beklide..
-Ona asla kıyamam..Sonra yüzümde bir dokunuş hissettim.Onlara hadlerini bildirmek isterdim ama onları dinleyip hakkımdakileri bilmek daha akıllıca geldi.-hem onlara hadlerini bildirebileceğimi de zannetmiyordum.-Aniden kalbimde büyük bir acı hissettim.Çokk..büyük.Dayanamayıp bir çığlık attım.Başıma dikildiklerini hissedebiliyordum.Acı büyüdü büyüdü ve resmen patladı.Sanki vücudumdaki her hücreme tek tek ulaşmaya çalışıyordu.Hala bağırıyordum.Ve bir andan sonra kendimi çok güçlü hissettim.Sanki..sanki bir ağacı söküp fırlattığımda ya da tüm gücümle etrafa kuvvet uygulamaya başladığımda tüm dünya başıma yıkılacakmış gibiydi..Sıyırmaya başlıyordum galiba…
Ve sonunda her şeyiyle yeni olan hayatıma gözlerimi açtım.İçinde kaybolduğum bir sonsuzluğa..
Konu *<<<snm>>>* tarafından (22.09.09 Saat 15:22 ) değiştirilmiştir.