Rosalie'nin ağzından..
Küçük ayıcığımın susuzluktan gözleri siyahlaşmıştı.
Ona döndüm we dudaklarına küçük bir öpücük kondurdum.
-"Hadi ava gidelimm, gözlerin siyahlaşmış aşkımm" dedim.
-"Ama Rose.. ben seni istiyorumm... Ne avı biraz daha dayanabilirimm..." dedi muzipçe sırıtarak.
-"Aaa olmaz aşkımm.. gitmeliyizz.." dedim ayağa kalkarak.
Emmet'in çaresiz ellerinden tutup camdan aşşağı atladım. Tabii o biraz daha cüsseli olduğu için önce yere düştü.
El ele olduğumuzdan biraz dengem bozuldu ve bende düştüm, ikimizde yerdeydik ve kahkahalar atıyordukk.
Emmet durumdan faydalanmaya çalışıyordu her zaman ki gibi.
Ama ben kararlıydım. Ona bugün benden hayır yoktu. Ama ormanda belki bişeyler düşünebilirdim.
Emmet hala beni öpmeye çalışıyordu. Ben de onun kocaman ellerinden kurtulup ormanda hızla koşmaya başladım. Tabi oda peşimden.
Sanki arkamdan koşarken koca bir dünyayı yıkıyordu. Sayesinde orman falan kalmamıştı. Tüm ağaçları kökünden koparmıştı.
Ben hala koşuyordum. O bir hırsla daha da hızlandı ve önümü kesti.
-"Aaa Emmet aşkım" diyerekk üstüne atladım. Onu yere devirdim. Onu delice öpüyordum...
Benım öpücüklerime karşılık veriyordu ve daha çok ateşleniyordu. Soğuk bedenimiz sanki kavruluyordu. Tüm aşkla yanıyoduk..
Bir ayının kükremesiyle bir anda irkildik.
Sesin geldiği yöne doğru döndük...
Devasa bir boz ayı bize doğru bakıyordu. Kıkırdadım.
-"Seninki geldi aşkım" dedim.
Emmet umursamaz bir tavırla.
-"Geçen ki avda biraz boğuşmuştuk, çok dişli çıktı, kaçtı elimden, rövanşa gelmiş olmalı" diyerek güldü.
Bir yandan da beni öpmeye devam ediyordu. Benim gözlerim koskocaman o ayıdaydı. Emmet'e çok sinirlenmiş olmalıydı.
Bize doğru hızla koşuyordu...
Korkuyla;
-"Emmeetttt..." diye bağırdım.
-"Ya bir şey olmaz aşkım sen dewam ett" dedi.
Vampir olduğuma o an şükrettim. Ani bir hamleyle Emmet'tan uzaklaştım.
Ayı gelip Emmet'in üzerine çıktı. Emmet ne olduğundan habersiz, gözlerini yummuş.
-"Öp beni Rosalie" diye haykırıyordu.
Ben de gülerek onları izliyordum.
Emmet istediği öpücüğü alamadıgı için merakla gözlerini açtı.
Bir de ne görsün ayı üzerindeydi. Hızla ayıdan kurtuldu.
Ama hızlı olması bile ayının güçlü pençesinden kurtulmaya yetmedi.
Emmet da ayıya karşılık verip,onu ormanın bir köşesine savurduu...
Ovvv güçlü aşkımm benimm..
Ayı sinir küpüne dönmüştü. Emmet'ı öldürmek için deliriyordu. Ayı Emmet'a doğru koşarkenn Emmet atladı we ayının boynuna oturdu.
Boğazından bir ısırık aldı. Kanını son damlasına kadar içecekti.
Bir de; hem maçı kazanmış olacak hemde susuzluğunuda da ayının büyüklüğün de yararlanarak tam anlamıyla kurutmuş olacaktı.
Emmet kanın tamamını içip ayının cansız bedenini bi kenara fırlattı. Bana doğru bir kaşını kaldırmış bi şekilde bakıyodu..
-"Aşkım" diyerekk ona doğru atıldımm...
Kucakladı beni.
Bu sefer elinden kolay kolay kurtulamayacağıma emindimm..
iLk TeK böLümLük hiKaYemm...
ßeğeNmeniz üMidiYLe...

LinkBack URL
About LinkBacks



Alıntı ile Cevapla
Süper Elif koptum yhaaa






